ARSIMI

Në fillim të këtij viti akademik mësimor, në të gjitha shkollat u punua një material që u kujtonte mësuesve, (duke i tërhequr vërejtje), se nuk ishin ata që mund ti mbetnin në klasë nxënësit. Për këtë u mor shembulli i një mësuesi që kishte ngelur një nxënës në lëndën e Gjuhës Shqipe, kur e kishte kaluar në atë të Anglishtes.

Për të gjithë mësuesit ky nuk ishte argument, por të gjithë kuptuan se kërkohej medoemos që për asnjë lloj arsyeje, nxënësit të mos mbeteshin në klasë. Kjo nuk justifikohet as me atë që quhet Taksonomia e Blumit. Përcaktimet e objektivave specifike tek Blumi janë të sakta dhe koncize dhe nuk thuhet gjëkundi, që lejohet një nxënës të kalojë kot.

Si mësues, konstatoj se nga nxënësit ka gjithmonë e më shpesh situata mjaft provokuese ndaj mësuesve. Megjithatë, mësuesit nuk i lodh ky fakt, (sepse ne e dimë se mosha në rritje ka problemet e veta), por i demotivon fakti, se fëmijët kanë shenja që nuk duan të mirëkuptohen me ta.

Ky lloj shkollimi me në qendër “të drejtat e nxënësit”, mund të jetë gjithçka, por jo i dobishëm. Po e çorodit nxënësin duke e shtyrë në sjellje flagrante dhe të papëlqyeshme në shkollë dhe duke shkaktuar një mediokritet masiv në përgatitje.

Mos vallë kjo gjendje është mbjellë enkas? Me qëllimin e vetëm, që vetëm fëmijët e pushtetarëve të shkollohen dhe të pajisen me dije të qëndrueshme, që në të ardhmen ta sundojnë administrimin dhe drejtimin e këtij vendi?

Si mund ti japim përgjigje ndryshe këtij synimi për degradim të arsimit publik? Përse nuk lejohet rregulli dhe disiplina në shkollat publike, kur gjetiu ato janë baza e arsimimit të shëndoshë? Ky abuzim ndaj mësuesit dhe shkollimit është fatal. Ndoshta ka ardhur koha, që edhe ministria dhe shteti të kuptojë, se mbreti dhe perëndia e shkollimit dhe kurrikulave, është vetëm mësuesi. Ai është graviteti i gjithçkaje që ka lidhje me arsimin dhe arsimimin.

Nuk fajësoj prindërit, por dëshiroj që ata ti “shtrëngojnë” edhe më shumë fëmijët e tyre për bindje ndaj mësuesve. Përpara se të jetë vonë. “Sita” ,për të nxjerrë flori nga brezat e një kombi, është vetëm mësuesi.

Ai nuk ka qenë as historikisht dhe as praktikisht armiku i nxënësve. Nuk mohoj se ka edhe mësues të papërgjegjshëm, por pohoj se fëmija,që gëzon “të drejta të plota” (!!) sot përballë mësuesit, nesër do të jetë një bosh. Pyetja ime është e thjeshtë: a do ta përmbushë ky brez misionin e tij për të cilin edhe po shkollohet?

Leter e nenshkruar Qemal Guri,mesues Shengjin\Shekulli

Burimi;Forumi shqiptar

7 Marsi-Dita e mesuesit Poezi

 

7 Marsi – Dita e mësuesit

Datë e shenjtë,monument sakrifice
7 Marsi, sinonim i shkollës shqipe
Shqiptarët me shekuj e kan kërkuar
mësuesit me nostalgji e kan kujtuar.

Korça, qytet me plot hijeshi
shkolla e parë me shumë bukuri
flakadan drite  thellë në erresirë
shqiptarët ëndrronin kët dëshirë.

Dritat shumëngjyrëshe shkëlqyen
n’mësonjëtoren shqipe u përzien
Pandeli Sotiri,mësues i shquar
mësonjëtoren shqipe e ka lulëzuar.

Motrat Qiriazi mësuese shqipëtare
rrezatonin dritë në çdo dritare,
i prin emancipimit dhe edukimit
femrat drejt dijes dhe përparimit.

Zeqirja Latifi

Poezija Nexhmije Pagarusha -bilbili i Kosoves

 

Nexhmije Pagarusha

Sot me datë 7 shkurt 2020
Një datë më mbetet në kujtesë
erdhi nje lajm i keq e i vërtetë,
se bilbili i Kosovës ka ndrru jetë.

Këngëtare,artiste e merituar
popullit tënd që i ke kënduar
Janë trondit male e fusha
Për ty, Nexhmije Pagarusha.

Artiste  e madhe kombëtare
Në gjithë hapsirën shqipëtare.
I këndove maleve e bjeshkës,
Në këngën e bukur të Bareshës.

Një zë të bukur e fali Perëndia
Artiste e popullit nga Dardania
Shqiptaria nuk të harron dot,
Do të kujtojmë për jetë e mot.

Zëri yt i ngrohtë si rreze dielli
nga kengët tuaja hapej qielli
Prehu e qetë,në dheun e Kosovës
Nexhmije Pagarusha Bilbili i Kosovës.

Zeqirja Latifi,7 shkurt 2020

ILIRIDE FOLE SHQIPONJE-DESHMORI HASIP EMERLLAHU

ILIRIDË FOLE SHQIPONJE PDF


ILIRIDË FOLE SHQIPONJE 
(kushtuar dëshmorit Hasip Emërllahu)


Dëshirat e mija su treten kurrë
shqiponja dykrenare në flamur
me emblemë e plisë të bardhë
UÇK-ja në ILIRIDË ka ardhë.

Jam i pari i fisit dhe gjakut
n’krye t’vendit,n’ballë të oxhakut,
n’krye të konakut idea kombëtare
na është prekë çështja shqipëtare.                      

Atëdheu i lashtë,s’bëhet tjetër
do ti kthejmë kufijtë e vjetër
te Molla e kuqe,te gjymrykana
nga Arta ,Çamëria e Dardana.

Në male të larta, ahu e lisi
rrufe e zjarrtë ishte Hasipi
Amanetin për liri e shkrove
ILIRIDË, fole shqiponje.

Zeqirja Latifi

 

 

 

Poezia alfabeti i gjuhes shqipe-22 Nentori

 

Dita e  alfabetit

Shpejtoni nxënës,nxitoni fëmijë
në shkolla shqipe duke i prijë;
na pret shkolla,na presin shkronjat
shëndrrisin lartë qiellin si xixëllonjat.

Rradhitni o nxënës kujtimet me rradhë
shkronjat shqipe në Nëntor kan ardhë,
me shumë delegatë,me shumë dijetarë
me patriotë të shquar, dhe atdhetarë.

Kongresi i Manastirit shkronjat na i fali
thesarin më të çmuar-thesarin prej ari.
Ruajeni këtë alfabet si sytë e ballit;
si shqiponja folenë,si bleta nektarin.

Zeqirja Latifi

 

Alfabeti i gjuhës shqipe

Manastir,o qytet i alfabetit
Shkronja të bukura na ke dhuruar
Shkronja të bukura me shkronja shqipe
Alfabetin tonë na e ke zbukuruar.

U hap drita e kongresit me urtësi
Nga shoqëria„Bashkimi” në ILIRIDË
Nëntori,muaji i festave  kombëtare
Çdo fëmijë e paise me abetare.

Mitat Frashëri e Gjergj Fishta
Më 22 Nëntor agoi dita
Luigj Gurakuqi e Ndre Mjeda
Në kongres ju shkelqeu pena.

Alfabeti sot,lexohet e shkruhet
Me shumë dinjitet  ai ruhet.
Me këtë alfabet shkruan Presheva
Shkruan e lexon,Malësia e Preveza.

Alfabeti shqip në zemrat tona,
Në institute e nëpër shkolla.
Margaritarët në gjerdan rradhiten,
lulëzojnë shkronjat,lulëzon gjuha shqipe.

Zeqirja Latifi,Nëntor 2019

 

Alfabeti  gjuhës shqipe

Në një vend të lashtë,në një vënd të mirë
Rrezaton hëna e plotë mbi Manastir
22 Nëntori,ditë e bekuar nga perendia
Feston ILIRIDA dhe mbarë shqiptaria.

Drita zbardhi,pëllumbat fluturuan
Shkronja më të bukura ato na dhuruan
Nëntori i begatë me plotë mrekulli
Shkëlqejnë shkronjat shqipe,me shumë bukuri.

Flakadani i shkronjave,si yje flakëron
Kongresin e Manastirit ai e ndriçon
Vezullojnë shkronjat si xixëllonja
Në abetaret tona janë të bukurat shkronja.

Zeqirja Latifi